Genemuiden en HHC maakten er een boeiende pot voetbal van, boeiend, maar een echt spektakel werd het niet. In eerste instantie kwam dit door het zenuwachtige begin. Beide teams leden, veelvuldig, slordig balverlies. Balverlies levert normaal gesproken een mogelijkheid op aan de andere kant, maar omdat beide teams dezelfde fouten bleven maakten bleven kansen vooralsnog uit. De eerste echte opwinding ontstond pas na een kwartier. Houwing werkte zich, ten kost van Kolk,  binnendoor de Genemuider zestien in, de bal sprong ver van zijn voet waardoor doelman Flier dacht dat de bal ruim voor de voeten van Houwing weg te kunnen plukken. De Hardenberg spits gleed, in een uiterste poging, tegen de bal maar ook op doelman Flier. De arbiter had echter zijn eerdere actie tegen Kolk inmiddels al afgefloten. Even sloeg de vlam in de pan, de spits kreeg geel en Flier kon, na intensieve behandeling, gewoon weer verder. De opschudding zette wel de basis voor een sterk vervolg van Genemuiden. Van toen af aan werden de zenuwen geparkeerd en werd HHC teruggedrongen. De passing werd zuiverder en het spel daardoor directer. Natuurlijk ging er nog wel eens iets mis maar de voor Genemuiden herkenbare aanvallende patronen, met de kenmerkende driehoekjes werden, zij het mondjesmaat,  zichtbaar. De druk, het overwicht en de soms zichtbare brille brachten echter geen beloning.
 

HHC leek het helemaal niet erg te vinden dat Genemuiden het heft in handen nam. In vorige seizoenen was het vaak HHC dat het spel bepaalde, dwingend aanwezig was en met mooi voetbal zich naar een overwinning speelde. In Genemuiden trad een oranje brigade aan die vanuit een sterke verdedigende organisatie de fout van de tegenstander zocht voor een doeltreffende tegenstoot. Tot nu toe succesvol aangezien men afgelopen vrijdag door de KNVB tot koploper was gebombardeerd.

Genemuiden zocht dus nadrukkelijk de voorsprong, de mogelijkheden kwamen er ook. Zo kwam Anne van der Kolk kansrijk door het centrum, de assistent vlagde hem, geheel onterecht terug. Netjes werd vrijgespeeld aan de rechterzijde van de zestien maar hij durfde de bal niet ineens t nemen. De grootste kan was voor Lanjouw, een voorzet vanaf de linkerflank kopte hij tegendraads in. Doelman Beukelveld bleef kansloos maar hij zag de bal van de paal terugkomen. Even was daar een waarschuwing van HHC, Houwing reageerde alert op een slecht uitverdigde bal, het leverde niet op. Beide teams kregen voor rust nog een grote mogelijkheid. Lanjouw werd na een vloeiende combinatie door Martijn Jansen vrij voor Beukeveld gezet, de doelman werd weer winnaar. Het slotakkoord was dus voor HHC, het was inmiddels diep in de extra tijd. De bal werd uit een ingooi voor het doel van Flier geslingerd en ging verder op transport voorbij aan Flier en de 2e paal. Als een duveltje uit een doosje was daar Gersom Klok, hij nam de bal ineens maar zag het leer in het zijnet verdwijnen.

Na de thee eenzelfde beeld als het tweede gedeelte van de 1e helft, Genemuiden zocht de voorsprong en HHC de counter. Direct waren er kansen voor Genemuiden, eerst was het Lip die naast schoot, direct gevolgd door een redding van Beukeveld op een inzet van Lanjouw, die door Lip was vrijgezet. Plots was daar weer HHC, uit het niets weliswaar, maar de waarschuwing lag daar. Lennard Mulderij gaf die af, met een vlammend schot, van ruim buiten de zestien, teisterde hij de paal. Genemuiden moets dus alert blijven. De volgende kansen kwamen toch weer op naam van Genemuiden. Lanjouw ’s  inzet belandde in de handen  van Beukeveld net als een schot van Anne van der Kolk. Nadat een combinatie van Genemuiden doorzien was eindigde de counter van HHC in een vrije trap, Penterman joeg de bal over. Een paar minuten later was daar de voorsprong voor HHC. Genemuiden leed dom balverlies na een ingooi waarna de HHC verdediging de bal naar voren joeg. De Genemuider verdediging reageerde niet in de gedacht dat de bal de zijlijn zou passeren. Houwing zag er meer brood in en hield de bal binnen. De reactie van Genemuiden was te laat, Houwing schoof in op de doorgelopen Mulderij. Mulderij haalde de achterlijn en trok de bal terug op Van Eeken, die gaf met een bekeken schuiver  Flier het nakijken en zijn fletse optreden  toch nog wat glans. In het veld mocht hij er niet lang meer van genieten, Kroeze loste hem al snel daarna af. De treffer van HHC sloeg bij Genemuiden in als een bom. Het duurde even voordat het verwerkt was en in die periode werd ook een beetje zichtbaar waartoe HHC in staat is. Want nu was er opeens wel druk op Genemuiden, HHC trachtte in de ontstane verwarring de nekslag toe te kunnen dienen. Nadat Flier en vervaarlijke kopbal van Penterman onschadelijk had gemaakt en Genemuiden de zaakjes weer op een rijtje leek te hebben, betrok HHC weer de loopgraven.
 

Genemuiden, inmiddels moegestreden door de tomeloze inzet en de zomerse temperaturen, trok weer ten strijde. Rotman werd vrijgespeeld aan de rand van de zestien maar ditmaal kreeg hij het vizier van zijn kanon niet op scherp. Tegen het eind van het duel, Genemuiden speelde inmiddels al met alle risico, Het centrale duo Van den Berg en de wederom sterk spelende Kolk, waren ingewisseld voor Herman van Dijk en Dominique Vos. Met de moed der wanhoop zocht Genemuiden naar het zeker verdiende punt. Herman van Dijk leek dit punt te redden. De al eerder, voor Riemens, ingevallen Halfwerk werd door Lip vrijgespeeld op de rechterflank. Diens harde, zuivere voorzet, werd door Van Dijk naar de grond toe ingekopt. Maar ook nu bleek Beukeveld een onneembare sluitpost. De punten leken verloren, de vijf minuten extra tijd was al op de helft toen HHC een vrije trap kreeg, diep op Genemuider grondgebied. De scheidsrechter gaf de bal vrij waarna Kroeze de bal, met de voet, nog een tik om de bal een metertje naar voren te leggen. Lip reageerde alert en nam, in een flits de bal over en gooide de bal gelijk diep. Van Dijk kopte de bal half door maar net genoeg om Lanjouw de bal te laten verlengen. Van Dijk was inmiddels doorgelopen en dook dwars door het centrum op Beukeveld af. In een poging de drie punten veilig te stellen ontnam Stijn Pol Van Dijk van zijn benen. De rode prent nam Pol voor lief. Het rendement van zijn actie werd nog minder dan nihil, naast de aanstaande schorsing leverde de noodrem geen driepunter op. Rotman belastte zich met het karwij en de angst die dit de bank al opleverde werd bewaarheid. Rotman koos voor een harde plaatste bal in de verre hoek. Met de juiste curve en snelheid bleef de bal nu wel buiten bereik van de uitstekende Beukeveld. Het Groen-witte deel van Sportpark de Wetering explodeerde, het puntje, gevierd als een overwinning, was zeer zeker terecht. Bij HHC leken de druiven zuur, maar achteraf zal men toegeven dat dit ene puntje eigenlijk best goed was, het nare smaakje zit puur in het tijdsstip waarin men er twee verspeelde.