Genemuiden kwam van een koude kermis thuis uit Rijnsburg, de hoop dat Sportclub aan zou kunnen haken bij kampioenskandidaat werd ruim verstoord. Op het eerste half uur na speelde Sportclub een kansloze wedstrijd. De gastheren lieten in het laatste uur van het duel zien dat het, als het loopt, een zeer geoliede machine is. Een machine ook die niet meer toe liet dat Genemuiden ook maar iets van zand tussen de raderen kon gooien. Dat de machine op stoom raakte mag Genemuiden zichzelf  overigens wel iets aanrekenen. Met de nadruk op iets, want het geëtaleerde kwaliteitsverschil bleek bij vlagen groot.
 

Het eerste half uur gaf het Genemuider spel de Genemuider burger nog wel moed. Sportclub begon zeer geconcentreerd en gedreven. Rijnsburg werd vastgezet en daar wist men zich vooreerst geen raad mee. Sportclub stond goed en dwong Rijnsburg veelvuldig op de weg terug.  Kenmerkend was dat de gastheren de eerste minuten zeer vaak gedwongen werden hun eigen doelman in te spelen. Men zocht, maar vond geen opening. Genemuiden daarentegen vond de openingen wel en kreeg ook kansen. Herman van Dijk en Willem Lanjouw wisten beiden hun kansen niet te verzilveren. Duidelijk werd wel dat de Rijnsburgse Boys razendsnel en zuiver waren in de omschakeling. Na een kwartier leverde zo’n uitbraak een mogelijkheid op voor Jeffrey Winter. Al snel daarna was het weer Genemuiden die gevaarlijk doorkwam na een vrije trap van Rotman die in de doelmond voor paniek zorgde. Gaandeweg ontstond er wat meer dreiging van Rijnsburgse Boys. De bal ging wat sneller rond en in de passing kwam steeds meer overtuiging. Bijna elke bal viel goed, de eerste scheurtjes ontstonden in het Genemuider bolwerk. De snelle omschakeling, de fysieke overmacht en zuivere balbehandeling begonnen Genemuiden parten te spelen. Sportclub kreeg de kans niet meer om aanvallend te handelen, laat staan te denken, of was de durf ineens weg? De weg naar voren leek ineens verdwenen. De man met bal werd, met rugdekking, afgejaagd en medespelers leken niet voor handen om iets op te zetten. Het leek een kwestie van tijd te worden….
 

Bij Genemuiden leek het gevoel in te zijn gedaald dat Rijnsburgse Boys van een ander niveau zou zijn. Vier corners op rij voor Rijnsburg leverde al behoorlijk wat angstzweet op, net als een bal op de paal van Jeffrey Winter. Het zat er aan te komen, toch kwam de eerste tik nog onverwacht. De Genemuider verdediging lag in een omsingeling maar de loopgraven leken niet te nemen, tot Bennie van Noord door schoof. De trekbal kwam en voor Anne van der Kolk het wist was Van Noord uit zijn rug weg en zocht de bal zijn weg, tussen een woud van benen door, naar het net.
 

Amper drie minuten later lag nummer 2 ook al achter doelman Flier, zwak ingrijpen op de flank zorgde er voor dat de bal, voor het doel langs, richting het doeltreffende hoofd van Kevin Winter zeilde. Boes onderkende het gevaar wel maar verloor grip op het veld waardoor Winter geen noemenswaardige hinder ondervond. Weer drie minuten later was de wedstrijd definitief gespeeld. Een zwakke pass uit de verdediging werd op gepikt, na een supersnelle omschakeling was de voet van Winter snel en doeltreffend. Tot de rust mocht Sportclub het resterende kruit drooghouden. Hoewel wrang voor Genemuiden, het vertoonde spel van Rijnsburgs vergoede veel. Voor zulk voetbal kom je naar de velden. 

Na de thee bleef Rijnsburgse Boys nog een kwartier extra scherp, bevreesd dat een doelpunt van Genemuiden nog onnodige angst zou opleveren. Veel kansen kregen de gastheren niet maar de controle bleef. Toen, na een goede tien minuten, Bennie van Noord alle tijd en ruimte kreeg om bij de 2e paal een bal, uit een hoekschop, binnen te knikken was ook die vrees weg. Het hoge niveau van de eerste helft werd niet meer gehaald. Het was ook niet meer nodig, Genemuiden was te murw om er nog in te geloven. Men probeerde het nog wel, maar niets leek meer te lukken, de bal leek geen vriend meer. Het eigen onvermogen van deze middag leidde niet tot ongepaste frustraties. Het duel was van meet af aan zeer sportief waardoor arbiter Boringa alleen een (terechte) gele kaart voor Arjan Kolk moest trekken nadat hij een duel iets te fel was aan gegaan.
 

Genemuiden kan zich vast houden aan het eerste half uur waarin het zeer verdienstelijk speelde en Rijnsburgse Boys aan het zweten kreeg. Aanstaande zaterdag ontvangt Genemuiden het Wierdense  SVZW, dan kan men laten zien dat het dipje van Rijnsburg een nieuw leermoment is geweest, iets waar lering uit getrokken is.