De wedstrijd die Genemuiden op de mat legde in Capelle had zeer veel overeenkomsten met het duel van een jaar terug. Ook toen trof men een in Capelle een tegenstander die met diepe ballen op spits Richard Genemuiden snel onder druk zetten. De, na de diepe bal, snel bijsluitende mensen maakten het Sportclub moeilijk om onder die druk weg te komen. Een manier  waar Sportclub, toen, geen antwoord op wist te vinden en ook in dit duel leek een afdoende antwoord niet gevonden te kunnen worden.
 

Een andere, wezenlijke, invloed op het duel  kwam van arbiter Perez en zijn assistenten. De arbiter, debuterend op dit niveau, zal er geen goed gevoel overgehouden hebben. Hij had moeite met het tempo waardoor hem teveel ontging of verkeerd interpreteerde.  Dat beide teams (buiten de kaarten om) evenveel “onrecht” kreeg te verwerken was voor hem een gelukje.
 

In het eerste kwartier van het duel leek het er nog op dat Genemuiden voetballend de boomlange en fysiek sterke spelers de baas kon blijven. De gedachte aan die mogelijkheid ging al snel in rook op. Het spel van Capelle, in al haar simpelheid en ook wel schoonheid, ligt Genemuiden blijkbaar niet. Elke aanval van Capelle begon bij  doelman Van de Burg, de constant bewegende en zoekende Melvin Richard was voor 99% het aanspeelpunt, de extra dreiging kwam daarna van de bijsluitende Roeland en Visser. Liep de aanval stuk en probeerde Genemuiden te schakelen, dan werd men vastgezet en afgejaagd op het middenveld. Om voetballend het middenveld van Capelle over te kunnen steken moet de passing zuiver zijn. Daarmee ging het gaandeweg het duel steeds minder.
 

De eerste kansjes waren dan ook voor de thuisclub, de manco van de thuisclub zat echter in de afwerking, Visser kreeg twee dotten van kansen maar zijn acties leken meer op terugspelen dan op afwerken. De grootste kans in het eerste kwartier was misschien wel voor Patrick Lip, Lanjouw deed het voorwerk, dit keer had hij zich ontworsteld aan de straffeloze verwurging die hem gedurende het gehele duel ten deel vielen. De trekbal van Lanjouw werd door Lip ineens genomen, hij zag zijn schot echter geblokt.
 

Wat volgde was een halfuur “zwaan kleef aan” voor Genemuiden, Capelle domineerde en dicteerde, Bij Genemuiden lukte er niet veel meer, verdedigend liet men regelmatig te veel ruimte waardoor Capelle hun snelheid optimaal kon benutten. De drive ontbrak niet , er werd keihard gewerkt, maar kwam er niet uit. Het werken was teveel gebaseerd op herstellen in plaats van creëren. Herstel werkzaamheden vergen nu eenmaal meer energie. Sportclub kon Capelle alleen maar volgen, volgen is gewoonweg niet genoeg.
 

In de 38^e minuut kreeg Capelle loon naar werken, overigens met de al eerder genoemde hulp. Sportclub ’s defensie zag er overigens ook niet goed uit toen Roeland, in ruime buitenspelpositie op Flier af mocht. De ijvere spits schoot fraai, diagonaal, langs de kansloze Flier.                                                                                      In het laatste fluitsignaal voor rust kreeg Sportclub zowaar ook nog een kans. Martijn Jansen nam een flankbal ineens, de bal zeilde ruim over het Capeller doel.

Na de thee wijzigde, anders dan verwacht op gehoopt, er niets aan het spelbeeld. Sterker nog, binnen 15 seconden had de 2-0 op het scorebord moeten staan. Richard kreeg de gelegenheid om te scoren, na een fraai hakje van Roeland, maar tikte naast. De druk van Capelle bleef, temeer ook omdat Sportclub niet bij machte was om zelf iets aanvallends te bedenken. Nu  bleef het toch wachten op de 2-0. Dat dit nog tot de 66^e minuut duurde is op zich verwonderlijk. Capelle had hier wel een strafschop voor nodig, Een diepe bal werd door Roeland verlengd op Richard, voor de spits zich kon omdraaien ontdeed Rotman hem van het standbeen.  Roeland mocht zijn 2^e van de dag aantekenen vanaf de stip. De gedachten van de Genemuider aanhang gingen terug naar vorig seizoen, zou Genemuiden weer een zeperd te verwerken krijgen?  De ingrediënten lager er klaar voor, zover kwam het dus niet. Dit had twee oorzaken, Sportclub is volwassener geworden en de arbiter compenseerde zijn fout. Ook vermeld dient te worden dat de wisselingen goed uitpakten. Vos verving, de leeg gespeelde, Van den Berg zeer goed en ook invaller Riemens viel “prettig” in. Genemuiden leek langzamerhand zich aan de druk te ontworstelen, de passing en de korte combinaties werden steeds beter en ook steeds meer actie leken te lukken. Toen in de 76 minuut arbiter Perez de (on)gelukkige handsbal van Lanjouw, na een pass van achteruit, over het hoofd zag kon Riemens de afvallende bal met veel gevoel achter de Capeller defensie leggen, op de doorgelopen Lip. De Genemuider middenvelder was uit buitenspel positie vertrokken maar ook hij kreeg toestemming. Zijn besluit, stiftje over doelman Van der Burg, was zeer fraai.

Met nog een kwartier op de klok kreeg Sportclub, door de dubbele mazzel, de juiste stoot adrenaline. Opeens kon Capelle vastgezet worden, was er de noodzakelijke beweging en opeens was er weer geloof in een betere afloop. De opponent deed nu juist een stapje achteruit, ongetwijfeld zal het vorige duel tegen ARC door hun hoofden hebben gespeeld, toen gaf Capelle een zekere winst in de slotfase  volledig uit handen. Ook nu liet Capelle de driepunter glippen.  Martijn Jansen was het die met een droge, maar fraaie,  volley Sportclub naar een punt schoot. Hieraan vooraf ging weer een vlot lopende combinatie. De bal kon, na een voorzet van Lip, niet volledig worden uitverdedigd waardoor Jansen, vanaf de rand van de zestien, de bal ineens  vanuit de vlucht kon afdrukken.  Sportclub rook dat er, in de resterende acht minuten, nog meer in zat. De druk werd nog verder opgevoerd, drie punten zaten er niet meer in, het zou ook veel te veel van het goede zijn geweest. De winst moet op een ander vlak bekeken worden, het mentale vlak. Sportclub zakte niet meer verder weg in het moeras, maar vond de weg naar het droge.