“de week van drie” druiven zijn zuur voor beter Genemuiden

Het is alweer enige tijd geleden dat er een week van drie gepubliceerd werd. De tegenvallende resultaten, en het tijd gebrek van de auteur waren hier de oorzaak van. Echter de vraag naar het wekelijkse stukje werd groot, dus hierbij weer een editie.
 

Laten we eerst de afgelopen weken eens doornemen, te beginnen met de beker wedstrijd tegen Olympia’ 28 5, welke na strafschoppen werd gewonnen. De jonge ploeg van Roo en de zijnen miste intuitie om het tempo zelf te bepalen deze wedstrijd, en ging dus mee in het slakken tempo van de Hasselters. Ondanks dit tempo werden er toch 17 kansen gecreëerd, en slechts één weg gegeven. Echter het zat de voorhoede van de groenwitten niet mee, en men miste elke kans. Na strafschoppen werd er uiteindelijk gewonnen, in de volgende ronde komt met aanstaande zaterdag al uit tegen v.v. Grijpskerk 2. Nog een wedstrijd die we eruit kunnen pikken is die tegen Rouveen 2 uit. Rouveen en Genemuiden staan samen onder de rode streep, en het was dus een cruciaal duel. Het belang was vooral om niet te verliezen, en eigenlijk was winst noodzakelijk. Men moest echter genoeg nemen met een 1-1 eindstand, iets waar beide ploegen niets aan hadden
 

Dan afgelopen zaterdag, hoogvlieger Viboa 2 kwam naar sportpark de wetering. De ploeg staat op een keurige vierde plaats in de competitie, één van de regionen waar sportclub vorig seizoen nog bivakkeerde. Echter dat het huidige seizoen een helse tocht is geworden voor de spelers van drie mag inmiddels wel duidelijk zijn. Echter je moet de ploeg meegeven, ondanks dat de resultaten maar uitblijven blijft de ploeg vechten voor elk punt, maar het heeft het fortuin niet mee. Telkens weer vechten voor je kans, als het dan toch moet gebeuren, dan maar strijdend, maar het is nog niet gebeurt, want ook van Viboa kun je winnen.

Roo moest het doen zonder Karst Beens, van Zuthem, Doorn, van Dam, Bruintjes (slippe) en Siebert. Een waslijst aan afwezigen, en de opstelling zag er ook als volgt uit: Post op doel; van der Kolk, Sluiter, Naberman en Henniphof in de achterhoede. Het middenveld bestond uit Heijboer, Nieuwenhuis, Bruintjes en Kolk. De aanval werd bezet door Visscher en van een kuitbeenbreuk teruggekeerde Erwin Beens. Op de bank namen Bernhard Erdsieck (2e) en Rik Eenkhoorn (4e) plaats.
 

Genemuiden begon goed aan de wedstrijd. Het creëerde een aantal kansen, maar zoals zo vaak zit het voorin niet mee in het afronden van de kansen. Aan de andere kant was het wel raak, hier was geen kans voor nodig doelman Albert Post hielp de gasten (onbedoeld) een handje door een zekere bal los te laten, en deze rolde in het lege doel. 0-1, domper voor Genemuiden, maar de ploeg bleef vechten. Vechten voor elke meter. Dit leverde prompt de 1-1 op, het was Harry Nieuwenhuis die vanaf 35 meter de doelman te ver voor het doel zag staan en het probeerde met een stift a la Gerald Sibon. De bal vloog tegen het net, en Genemuiden mocht eindelijk weer een keer juichen. Vol vertrouwen werd er weer gevoetbald, echter men kwam wederom op achterstand, de linksbuiten van Viboa mocht wel akelig vrij binnen koppen na een goede voorzet, Post was kansloos en men liep weer achter de feiten aan. Genemuiden bleef knokken, wilskracht moest de basis worden voor een resultaat, echter het ontbrak voorin aan scherpte om de kansen af te maken. De ruststand was dan ook 1-2, want ook Viboa kreeg geen kansen meer.
 

Na rust een fel Genemuiden, maar men kreeg de volgende klap te verwerken. Een vrije bal vanaf ongeveer 25 meter leek houdbaar vanaf de kant, echter vloog de bal in de korte bovenhoek, 1-3 en de schade leek niet meer te herstellen. Toch bleef de ploeg van Roo geloven in het resultaat. Middenvelders Nieuwenhuis en Bruintjes gingen voorop in de strijd, echter het is de positie waarin Genemuiden 3 verkeerd, dat de kansen er niet invliegen. Men staat in de hoek waar de klappen vallen, en daar staat men vast gedrukt in. Met twee handen klem tegen de muur! Enig geluk ontbreekt de ploeg, en dat was zichtbaar. Visscher, Beens en Kolk kregen enorme kansen, echter het mocht niet gebeuren. Het lijkt wel als er een vloek is uitgesproken over het derde, het wil maar niet gebeuren. Viboa won de wedstrijd met 1-3, de teleurstelling bij Genemuiden 3 was enorm. Men was beter, wou meer voetballen, creëerde meer kansen, maar maakte ze niet af, en dat deed Viboa wel. Wet het medicijn is om toch nog aan de goede kant van de score te komen weet ik niet, men staat onderaan met 3 punten, maar het heilige geloof is er! Mochten er drie punten gepakt worden voor de winterstop ziet de wereld er al heel anders uit. Dan is er weer aansluiting naar een p/d plek, en mocht die eenmaal in bezit zijn van Genemuiden, wat is er dan nog meer mogelijk? Laat in ieder geval eerst die overwinning maar komen, dat zou de ploeg goed doen.
 

Volgende week speelt Genemuiden zoals eerder al te lezen voor de 8e finales van de beker Noord uit tegen Grijpskerk 2. Het duel op sportpark de Enk begint om 14:00 uur. Echter die zaterdag er op is van meer belang. Dan zal Lycurgus 2 afreizen naar sportpark de wetering, laat Lycurgus nou net een ploeg zijn waar je drie punten moet pakken. Helemaal in eigenhuis. En de mannen hebben nog wat goed te maken!

Maar eerst vol op jacht naar de volgende ronde in de beker, ook daarin een overwinning zal de ploeg een enorme boost geven. Heren het is aan jullie!

“de week van drie” Punt op Urk!

En dan moet je zo ineens uit naar kampioen in de reserve eerste klasse sv Urk 3. Wetend dat je tegen de nummer twee van de ranglijst speelt, en zelf drager van de rode lantaarn bent zou je van te voren zeggen kansloze missie. Elk punt wat daar gepakt mocht worden mag je rekenen als bonus punt. Zelfs de altijd zo optimistische van Wijnen dacht hier niet aan, kom op zeg.. op Urk punten pakken, nee dat was niet mogelijk! De spelers van Sportclub drie dachten hier zichtbaar anders over..

Roo kon in een sterke opstelling beginnen, zo keepte Post. In de verdediging speelden Doorn, Sluiter, van Dam en Siebert. Het vijf mans middenveld bestond uit Bruintjes, van der Kolk, Naberman, Erdsieck en Kolk, Wouter Visscher was de eenzame spits. Scheidsrechter van deze middag was de ‘Sluziger” ten Klooster. Laten we beginnen om deze man een zeer groot compliment te geven met zijn optreden. We zijn niet altijd even positief over de scheids van dienst, maar dit mag ook absoluut gezegd worden! Nogmaals bedankt met de leiding van deze middag.

Genemuiden startte fel aan het duel. Men was allerminst van plan om het Urk makkelijk te maken, en probeerde via het middenveld Wouter Visscher te bereiken. In de eerste tien minuten lukte dit twee maal, en twee maal ontstond er een dreigende situatie. Urk was daarentegen ook gevaarlijk, en de ploeg scoorde ook als eerste. Het was (bekend in Genemuiden) Jelbert Loosman die een aantal van zijn VeBe zaalmaatjes op achterstand schoot. Genemuiden leek een kleine tik opgelopen te hebben, en het mocht doelman Albert Post op de blote knieën danken dat de score niet hoger uitviel. Tot drie maal toe moest de doelman ingrijpen op zeker lijkende doelpunten van Urk. Na 35 minuten kwam Genemuiden beter in het spelen kreeg zowaar nog twee kansen, echter de doelman van Urk hield nog de nul.

Wat er in de kleedkamer gezegd is laten we daar ook maar, maar na de thee kwam er een ontketend Genemuiden het veld op. Aanval na aanval rolde op het Urker doel af, maar echter nog zonder resultaat. Een mislukte voorzet van Wycher Naberman was misschien (naast twee schoten van Niels Heutink) het gevaarlijkste, de Urker doelman kon nog redding brengen door de bal uit het kruis te boksen. Na 69 minuten was daar dan toch eindelijk de verdiende gelijkmaker. Sijmon Siebert zette een aanval op met Wouter Visscher, die kaatste de bal naar Gerwin Kolk, Kolk perste er één van zijn beruchte versnellingen uit, en was ongrijpbaar voor de verdediging van de Urkers. Eén op één met de doelman bleef hij uiterst koel, en deponeerde de bal in het doel, de ontlading die hierna volgde was pure emotie. Het was weer gelijk, en eindelijk zat het ook een keer mee. Urk kreeg nu de tik, en de voormalig eiland bewoners wisten niet wat ze er mee aan moesten. Genemuiden had veel energy verspeelt in de jacht op de gelijkmaker, en hinkte op twee gedachten, het had de tegenstander bij de strot, maar toch werd er behoudender gespeelt. Twee enorme kansen kreeg Genemuiden nog, Harm Bruintjes zag zijn schot uit de uiterste hoek geranseld worden, en Niels Heutink leek met een omhaal het duel als nog naar de hand van Genemuiden te zetten, echter de bal spatte snoeihard uitelkaar op het gezicht van verdediger Peeters. Ook Urk kreeg nog kansen, echter de uiteindelijke eindstand van 1-1 was terecht.

Genemuiden was hier het meest blij mee, de ploeg had er voor gevochten, en loon naar werken gekregen. De competitie ligt nu een week stil, en trainer Roo heeft dus de tijd om verder te werken richting een constante basis. Volgende week wacht wel Olympia’28 5 in de strijd om de beker, echter het belang komt de weken daarop pas, als het d-day is in de competitie voor Sportclub. Laat één ding duidelijk zijn, het vertrouwen in het eigen kunnen is gegroeid na vanmiddag. BATTIGOAL!!!

“de week van drie” effectieve studenten pakken drie punten

Het gaat SC Genemuiden 3 de afgelopen tijd nou niet bepaald voor de wind. Waar er in het begin van het seizoen vol vertrouwen werd gekeken, kun je inmiddels tot de conclusie komen dat het elftal van Roo, van Wijnen en Timmerman slechts één punt heeft verzameld in 6 wedstrijden. Ook afgelopen zaterdag lukte het niet om een thuiswedstrijd in punten om te zetten, dat terwijl men helemaal niet de mindere was van the Knickerbockers uit Groningen.

Roo begon in een ijzersterke formatie die bestond uit Post op doel. In de achterhoede opereerden Henniphof, Sluiter, Nieuwenhuis en Erdsieck. Op het middenveld speelden Visscher, Bruintjes, Naberman en Kolk, terwijl de voorhoede bestond uit Heutink en Bos. 

Genemuiden startte fel. TKB kon eigenlijk niets anders doen dan de situatie aan te kijken, en zonder grote kansen weg te geven zelf proberen mee te voetballen. Het leverde een aantal dreigende situaties op voor de groen/witten, zo was een voorzet van Wouter Visscher op Jesse Bos net iets aan de scherpe kant, en miste diezelfde Bos het doel op een haar na, na een goede individuele aktie. Aan de andere kant kwamen the Kickerbockers ook een aantal keer voor het doel, maar het leverde geen grote kansen op. Slechts één kans kregen de studenten voor rust, maar het was Post die bekwaam redde. Aan de andere kant kreeg Naberman de kans om de score te openen, maar hij dreef zijn aktie te ver door, en kon eigenlijk niets anders dan een voorzet geven, waar hij eerder zelf had kunnen/moeten schieten. Zou het Genemuiden 3 dan eindelijk eens een keer lukken om met een “cleansheet” de rust te halen? Nee is het spijkerharde antwoord, het waren the Knickerbockers die toch voor rust Post passeerden. Een vrije bal op de rand van 16 meter word dwars door de muur heen geschoten, Post kan niet op tijd anticiperen, en zo is het totaal tegen de verhouding in 0-1.

In de rust wisselde Roo Bos die in 3 kwartier tijd totaal leeg gespeeld was voor: “de tank uit Wilsum” Bernard van Zuthem die weer terug lijkt te zijn naar een vervelende blessure. De sterke van Zuthem leverde gelijk gevaar op in de voorhoede, hij is toch echt gemist de afgelopen weken in de derde selectie. Echter Genemuiden was niet in staat om de mogelijkheden die er kwamen om te zetten in grote kansen. En als je achterin ook nog eens laconiek gaat uitverdedigen vraag je om de problemen. De linksbuiten van TKB mocht de bal na 57 minuten veel te makkelijk voor geven, en bij de tweede paal werd de bal binnen gekopt. Weer leek er iets te knakken bij de groen/witten, en zo bleek het ook. Het werd na een goed genomen vrije bal ook nog eens 0-3, en hierna kon Genemuiden wat terug doen. Bruintjes kwam na een goede aktie uit op de achterlijn, gaf de bal hoog voor, en stelde Visscher op de doellijn in staat om de bal binnen te knikken. Er gloorde weer “enige” hoop in de harten, echter bleek dit loze hoop. Het waren de studenten die nog twee kansen konden creëren, en deze ook beide benutten. Post stond nog goed te keepen, anders had de score ook hoger dan 1-5 kunnen uitvallen, maar dit bleef het derde bespaard. De scheidsrechter snapte gelukkig wel dat blessure tijd overbodig was, en floot na 90 minuten maar gelijk voor het einde van de wedstrijd.

Genemuiden verliest wederom, en het begint zwart te worden. Volgende week wacht de uitwedstrijd naar kampioen Urk 3, en hierna ligt de competitie één week stil. Echter komen de spelers van drie dan wel in aktie, maar tegen Olympia’28 5 voor de knock-out ronde van de KNVB beker. De drie weken daarop zijn de weken van de waarheid, als directe concurenten FC Meppel 2 en de Weide 2 naar “de Wetering” komen, en men op bezoek moet bij SC Rouveen 2. Eigenlijk is de eis heel simpel voor die laatste drie wedstrijden.. worden er geen 9 punten gepakt lijkt het een enorm zwaar seizoen te worden, nu al! Maar eerst volgende week naar Urk. Een nieuwe ronde, met nieuwe kansen, want het blijft voetbal!

“de week van drie” vechtend naar een punt

Al enige weken stormt het wat het derde elftal betreft op sportpark “de Wetering”. Daar waar de ploeg zelf inzette op een top 5 notering kun je de seizoenstart rustig slecht noemen. Bar slecht, voor speelronde vier werd nog geen enkel punt gepakt, en ook het kansen afronden vergaat de ploeg van Roo, van Wijnen en Timmerman nog niet opperbest. Uiteraard kun je naar oorzaken zoeken, maar de oplossing bied veel meer uitkomst. Dat die oplossing langzamerhand gevonden word, word steeds meer duidelijk. Het idee is er, nu de uitvoering nog!

Zaterdag was het gepromoveerde Drenthina 2 te gast op het hoofdveld van “de Wetering”. Volgens vele bronnen was Drenthina een ploeg die aardig combinatie voetbal kan spelen, en de groen/witten (die vandaag in het zwart speelden) waren hier ook voor gewaarschuwd. In de opstelling had Roo weer de beschikking tot aanvoerder Nieuwenhuis, die van een enkel blessure terugkeerde. Hij speelde in het hart van de verdediging met als compagnon Sluiter. De back posities werden ingevuld door Henniphof en Siebert, achter hun verdedigde Bruintjes het doel. Op het middenveld acteerden vanmiddag 4 spelers, Wycher Naberman en Marcel van der Kolk speelden op de half posities, en van Dam en Bruintjes stonden in de as. De aanval werd gevormd door Kolk en Visscher.

Exact half drie floot scheidsrechter de Groot uit Heerenveen voor de eerste maal deze middag, en ging het duel van start. Genemuiden begon afwachtend, en liet Drenthina komen, wetende dat het bezat over een sterke defensie. Met Kolk en Visscher had men twee wapens voor in, om zo de tegenstander te verrassen, dit was de opzet om tot drie punten te komen. Genemuiden speelde het eerste half uur matig, en kreeg twee kleine kansen, echter zagen Naberman en Visscher kun inzetten niet in het net verdwijnen. Aan de andere kant was het wel Drenthina wat als eerste scoorde. Vanuit een hoekschop mocht de verdedigende middenvelder compleet vrij inkoppen, waar ook Bruintjes niet geheel vrijuit ging. 0-1, en de frustratie leek toe te slaan. Echter rechte Genemuiden wonderbaarlijk de rug, het kreeg voor de rust aanbrak nog één levensgrote kans, echter Visscher gaf de doelman van Drenthina nog een kans om het leer aan te tikken zodat deze naast verdween. De rust werd bereikt met een 0-1 stand.

Genemuiden begon ongewijzigd aan de tweede helft, en probeerde met pressie voetbal de gasten vast te zetten. Rustend op de sterk opererende verdediging speelde men bij vlagen goed voetbal, echter leverde dit slechts één grote kans op, van Dam was het eindstation na een goede aanval, echter kon hij geen kracht meer achter de bal krijgen waardoor de doelman deze tot hoekschop kon verwerken. Voor Roo was dit het signaal om te gaan wisselen, Oosterhoff en A1 spits Niels Heutink kwamen binnen de lijnen voor Siebert en Kolk. Genemuiden werd eigenlijk vanaf deze wissel dreigender, de wil kwam binnen de ploeg, en duels werden ineens vooral gewonnen op inzet. Ook Doorn kwam het veld binnen, hij verving Marcel van der Kolk die bij zijn laatste balcontact heel Drenthina deed beven, zijn schot zeilde maar net langs de kruising heen. Doorn was de volgende die een kans kreeg, zijn aanname was fantastisch te noemen, het schot echter miste zuiverheid, en zeilde over het doel. Genemuiden nam in jacht op de gelijkmaker steeds meer risico’s, en moest noodgedwongen steeds meer ruimte weg geven, echter de Emmenaren sprongen hier te royaal mee om. Aan de andere kan kon de volgende kans worden genoteerd, Bruintjes was het die het probeerde vanaf de rand van de 16, maar ook zijn schot verdween naast het doel. Niels Heutink was de volgende die aan het eindstation stond van een aanval, waar hij beter had kunnen afleggen lokte het doel, en besloot de jonge spits zelf te gaan, zijn schot verdween over. De blessure tijd brak aan, en van Wijnen had de handdoek al in de ring gegooid, maar toen gebeurde het. Een schitterende aanval werd ternauwernood uit het doel gewerkt, en verdedigt, de ooh’s en de aah’s vlogen het veld over, maar het was Naberman die de bal opnieuw voor het doel slingerde, en daar vond hij Niels Heutink die op fantastische wijze raak volleerde! Genemuiden ontplofte, alle frustraties en emoties kwamen er ineens uit. 1-1, en met nog 4 minuten te spelen geloofde men ineens weer in drie punten, e ging men volledig op de aanval. Er kwamen nog twee reuze kansen, de eerste voor Drenthina, ze mochten met VIER!!! Spelers alleen richting het doel van Bruintjes, met Oosterhoff vol overgave in de achtervolging. Oosterhoff zijn aktie had nut, hij kon net een voet tegen de bal krijgen, en hielp deze reuze mogelijkheid voor de gasten om zeep. Aan de andere kant, een bomvolle zestien, de bal rolt door, Viktor van Dam probeert al vallend een voet tegen de bal te krijgen, dit lukt, maar tot een ieders schrik plofte de bal terug vanaf de paal. Aanval was nog niet over zou je zeggen, Doorn dacht het projectiel voor te zetten, ware het niet dat scheidsrechter de Groot roet in het eten gooide door af te fluiten. Een ziedende van Wijnen stormde het veld binnen de scheidsrechter er op te wijzen dat dit nou niet bepaald het verstandigste moment was om af te fluiten, echter de Groot kon geen kan meer op, en noteerde een eindestand van 1-1 op het wedstrijd formulier.

Al met al was Genemuiden tevreden met een punt, mede doordat deze laat tot stand kwam voelde dit een beetje als een overwinning. Echter een zwarte rand aan dit punt, hoe had het afgelopen als de scheidsrechter zijn fluit tien minuten later van lucht voorzag? Al deze dingen op rij moeten Genemuiden wel vertrouwen geven in aanloop naar de volgende wedstrijd. Een heuse derby tegen Staphorst 3, wat ook een promovendus is. Het duel op sportpark Noorderslag begint om half 3. Genemuiden heeft vertrouwen getankt, hoe zullen de spelers dit aanstaande zaterdag vertalen? We wachten nog steeds op drie punten, en misschien kunnen we die zaterdag half 5 bijschrijven…

“de week van drie” Rode lantaarn gloeit…

Eigenlijk word het met de week moeilijker om een positieve week van drie te schrijven. Laat staan dat de motivatie aanwezig is om het überhaupt te schrijven. Echter bij winst een vent, bij verlies een vent dus ook leesvoer in competitie ronde drie.

Voor Genemuiden 3 stond de uitwedstrijd tegen vv Omlandia 2 uit ten Boer op het programma. Hoe reëel moet je eigenlijk zijn in aanloop naar deze wedstrijd. Omlandia zou wel eens een concurrent gaan worden voor Sportclub, dus lag er veel druk op deze wedstrijd. Echter is het beschamend te zien hoe sommigen hier mee omgaan, niet zozeer in het veld, maar vooral daar om heen. Allereerst kwam een speler (wie laten we maar in de midden) maar liefst een half uur te laat. Afijn een half uur later dan gepland vertrok de spelersbus dus richting het verre ten Boer, gelukkig zat alles onderweg mee, en kwam men 50 minuten voor aanvang van de wedstrijd aan op locatie. Echter op locatie gekomen kwam men achter een nieuwe verrassing, de corveeërs (ook deze laten we maar in het midden) hadden de shirtjes tas vergeten. Echter hier kun je niet alleen de corveeërs de schuld van geven, maar het hele team. Iedereen kan opletten wat er wel of wat er niet in de bus verdwijnt, elkaar scherp houden heet zoiets ook wel. Misschien wel een voorbeeld van hoe men op het moment met bepaalde zaken bezig is. Opperhoofd van Wijnen kon dus achter vervangende shirtjes aan, en gelukkig was Omlandia bereid de reserve shirts uit de kast te halen, en deze tegen een krat bier uit te lenen aan de “geallemunigers”. Het was het begin van de ellende, maar tot zover alle randzaken. 

Vooruit we gaan voetballen, Roo had weinig keuze, en begon met de volgende opstelling: Bruintjes (vanaf nu de slippe) verdedigde het doel. Voor zijn neus stonden Oosterhoff, van Dam, Siebert en Henniphof. Een linie daarvoor acteerden Naberman, Bruintjes (vanaf nu de pock) en van der Kolk. Half één rolde de bal voor het eerst en beide ploegen begonnen afwachtend, wachtend op elkaars foutje, en  de daarop volgende kans afstraffen leek het devies voor beide elftallen. Het eerste foutje werd gemaakt door Genemuiden, maar de linksbuiten van Omlandia wist zich geen raad met de mogelijkheid. Ook aan de andere kant werd een foutje gemaakt, Heijboer mocht alleen richting het doel van de doelman, maar speelde de bal een fractie te ver voor zich uit, en zag de keeper redden. Aan de andere kant kreeg Omlandia weer twee mogelijkheden, maar beide (enorme) kansen werden niet verzilverd. Zou het dubbeltje dan toch de goede kant opvallen voor Genemuiden? Nee, want na 33 minuten gespeeld te hebben was het Omlandia wat de score opende. Vlak hiervoor had opnieuw Heijboer een kans om zeep geholpen voor sportclub, en aan de andere kant was het dus wel raak. Amper twee minuten later was de score ook al verdubbelt, en leek het weer een lange middag te gaan worden voor Sportclub. Vlak voor rust kregen de groenwitten nog een enorme mogelijkheid om de aansluitingstreffer te produceren maar Sikko Oosterhoff miste één op één, waar hij beter voor had kunnen geven. 2-0 rust stand.

In de rust wisselde Roo Oosterhoff voor spits uit A1 Niels Heutink. Proberen zo snel mogelijk de aansluiter te produceren was de opdracht, maar de groen/witten bleken machteloos. Er kon geen kans worden gecreëerd, en dan moet je jezelf wel wat gaan afvragen. Aan de andere kant was het raak, een corner werd door Slippe verkeerd getaxeerd, en via via binnen gekopt. Kort hierna verliet Henniphof met een blessure het veld, hij werd vervangen door Doorn. Het was Omlandia wat nog een keer het net vond, nu in de persoon van notabene best opererende sportclub speler Viktor van Dam, die het leer pardoes achter Slippe kopte. Hierna kreeg Genemuiden nog 3 grote kansen om het aanstaande verlies wat dragelijker te maken, maar het mocht niet baten, het trio kansen werd ook verknald.

Zo verliest Genemuiden dus voor de derde maal op rij, en is men inmiddels terecht gekomen op de laatste plaats in de competitie. Het mag geen excuus meer zijn dat het elftal veel basiskrachten mist, je hebt ze niet dus moet je het zonder hun doen. Is het toch alle randverschijnselen wat nadrukte op de wedstrijd van vandaag? Of kan de groep gewoon niet beter? Laat het alsjeblieft het eerste zijn, de spelersgroep heeft dit echter zelf in de hand. Volgende week krijgt de ploeg de vierde kans om punten te pakken, thuis is Drenthina 2 om half drie de tegenstander. Spelers het antwoord is aan jullie….

“de week van drie” Weer verlies, maar er is licht!

Daar waar het derde elftal vorige week nog vrij kansloos verloor van beoogd laagvlieger Lycurgus 2, kwam afgelopen zaterdag kampioenskandidaat CVVB Bedum 2 naar sportpark de wetering. Na een week waarin het nodige werd opgegraven van de zaterdag ervoor moest sportclub 3 een knappe wedstrijd zien te voetballen mocht het de Groningers enigszins lastig zien te maken. Tel hierbij de inmiddels 5 geblesseerde basisspelers op, en je kon op de klompen aanvoelen dat het in ieder geval geen gemakkelijke middag werd voor de groen witten!

 

Roo begon met de volgende opstelling: Albert Post mocht wederom het doel verdedigen. De verdediging werd deze week gevormd door Sikko Oosterhoff, Allard Sluiter, Viktor van Dam en Marcel van der Kolk. Op het middenveld spelden Wycher Naberman, Harm Bruintjes (pock) en Bernhard Erdsieck. De doelpunten moesten gemaakt worden door Jelmer Bos, Wouter Visscher en Gerwin Kolk.

Een kwartier later dan gepland begon de wedstrijd, het was CVVB dat meteen het heft in handen dacht te nemen, maar Genemuiden bood knap weerstand. Toch kreeg de thuisploeg vrijwel meteen een domper te verwerken. Na drie minuten mocht CVVB een vrije bal nemen, de bal werd half hoog voor geslingerd en door de spits op waarde geschat, met een kopstoot liet hij Post kansloos. Daar waar er vorige week wat knakte bij Sportclub bleef men deze keer met het volle verstand vanuit de organisatie voetballen. Op momenten dat de gasten druk dachten te zetten reageerden de “geallemunigers” fel. Dit leverde op een enkele voorzet die bestempeld mag worden als dreigende situatie na niet veel op voor de Groningers. Aan de andere kant waren de grootste kansen voor Genemuiden. Visscher mocht na een goede pass van Kolk alleen richting het doel van CVVB, en hij schoof beheerst raak. Echter de grensrechter van de gasten bleek van “duitse” afkomst te komen en stak dapper de vlag omhoog! Roo, van Wijnen en de wissels zaten op één lijn en wouden onze vriend het liefst achter de reclame borden wegstoppen. Men hield zich echter in! Wel moet gezegd worden, Genemuiden kreeg meer vertrouwen na deze mogelijkheid, en prompt 10 minuten later kreeg men de grootste kans van de wedstrijd in de persoon van Kolk, hij mocht alleen richting het doel, kreeg Visscher en Bos mee, maar twijfelde, en gaf de bal af, waar hij beter zelf de korte hoek had moeten proberen. Afijn, kansen kun je missen, daarom geen geklaag! Vlak voor rust kreeg Genemuiden nog een goede mogelijkheid, weer was het Visscher die aan kon leggen, het schot verdween echter naast het doel, en zo werd de rust bereikt met een 0-1 stand.

Na rust een kwartier lang het zelfde spelbeeld, Genemuiden bleef rustig, CVVB ook, maar het waren de groenwitten die het meest dreigend waren. Eerst kreeg Erdsieck een redelijke kant, maar hij had net niet genoeg snelheid om oog in oog te komen met de doelman, maar de toon was gezet. Nadat er nog een tweetal kleine mogelijkheden werden gecreëerd sloeg het spook opeens weer toe. Daar waar de verdediging van Genemuiden de gehele wedstrijd goed stond was er opeens één miscommunicatie, handig profiteerde CVVB hiervan, en het was 0-2. Twee minuten later de definitieve nekslag voor Genemuiden, CVVB kreeg een vrije bal op ruim 30 meter afstand, de schutter raakte de bal echter zo verkeerd dat deze per ongeluk op het hoofd van één van de aanvallers kwam die het leer tot eigenverbazing achter Post plofde , 0-3, en het knakte bij Genemuiden. Het goede spel was ineens verdwenen. Spelers voerden hun taak nog maar half uit, en een monsterscore dreigde weer. CVVB echter kreeg amper kansen, en aan de andere kant waren er nog wel twee (enorme) mogelijkheden voor Sportclub, allereerst was het Wouter Visscher die in een één op één situatie met de doelman veel te wilt naast schoot, en het zelfde deed Wycher Naberman eigenlijk die de bal waar hij alle tijd had om aan te leggen wild over het doel knalde. Het bleef dus 0-3, en het doelpunt wat Sportclub eigenlijk wel verdiende viel helaas niet.

Na afloop waren Roo en van Wijnen echter wel te spreken over het vertoonde spel, kant tekening is wel dat het ook 90 minuten lang moet worden vertoond, maar gezien het score verloop werd er enigszins begrip voor getoond. Volgende week speelt het derde weer een verre uitwedstrijd tegen Omlandia 2. Gezien de tegenstander van vorig seizoen moet er wat te halen zijn voor Sportclub, maar ware het niet dat de gastheren van zaterdag uit ten Boer een goede start van de competitie hebben. Thuis werd gelijkgespeeld tegen regerend kampioen Urk 3, en uit bij FC Meppel 2 werd met 2-3 gewonnen. Wat voor tegenstander men dus treft kan geen zinnig woord over gezegd worden, maar één ding is duidelijk: als je van eigen kracht uit gaat is er veel mogelijk voor dit derde elftal. Hopelijk kan ik jullie volgende week een stuk laten lezen waarin dan eindelijk drie punten worden gehaald….

“de week van drie” Valse start in Groningen

Zaterdag 3 september begon voor SC Genemuiden 3 de competitie seizoen 2011-2012, met een uitwedstrijd in Groningen tegen Lycurgus 2. Verhoudingen zijn zo in het begin van het seizoen moeilijk in te schatten, maar een blik op vorig seizoen leert dat Genemuiden 6 punten pakte van de “Grunningers”. Daar komt bij dat het derde elftal zich afgelopen week plaatste voor de knock-out fase van het bekertoernooi, het vertrouwen was dus groot bij de spelers groep. Echter toen de spelers om half drie het veld afstapten kun je tot de conclusie komen dat dit vertrouwen (hopelijk) een klein deukje heeft opgelopen.

 

Na een lange vermoeiende busreis kwam men aan in Groningen. Roo besloot om de mannen gelijk de kleedkamer in te sturen, welke veel weg had van een sauna door de drukkende temperatuur. De oefenmeester had niet de beschikking over normaliter basisklanten Harry Nieuwenhuis, Erwin Beens en Karst Beens, ook Bernard van Zuthem was niet fit genoeg om vanaf de aftrap te starten en begon dan ook op de bank, hij zat daar samen met Doorn en Oosterhoff. De basis bestond uit de volgende elf mannen: Post stond onder de lat. In de achterhoede opereerden Henniphof, van Dam, Siebert en van der Kolk. Het driemans middenveld bestond uit Pocky Bruintjes, Naberman en Gerwin Kolk. De gelegenheidsaanval werd gevormd door Johnny Heijboer, Wouter Visscher en Jelmer Bos.

Iets over half één floot scheidsrechter Brink voor het begin. Genemuiden kwam goed uit de startblokken en trachtte de gastheren vroeg onder druk te zetten. Dit leverde twee aardige kansjes op voor Visscher en Heijboer, beide heren hadden geen geluk in de afronding. Waar Genemuiden op zoek was naar het doelpunt was het Lycurgus wat als eerste scoorde. Na dom balverlies op het middenveld werd de linksbuiten weg gestuurd, trok de bal voor en de spits mocht afronden. Perfecte counter, dat moet gezegd worden. Het duurde niet lang dat lycurgus van de voorsprong kon genieten, een goede steekbal van Kolk op Visscher werd door de blonde spits koel afgerond! 1-1 en er gloorde weer moet aan de hemel. Echter de gelijkmaker was voor Lycurgus een signaal om feller te gaan voetballen, en dat op een manier waar Genemuiden eigenlijk het antwoord schuldig op moest blijven. Het duurde ook tot de 33e minuut dat de stand gelijk bleef, maar toen was er wederom dom balverlies op het middenveld. Wederom een snelle counter van de Groningers leverde de voorsprong op voor de blauwen. Die voorsprong werd twee minuten later uitgebreid nadat de verdediging van Genemuiden 3 verzaakte in te grijpen na een kort genomen corner. Met deze stand werd de rust ook bereikt.

Na rust moest Genemuiden komen. Roo wisselde de licht geblesseerde Visscher voor Oosterhoff, die twee enorme kansen mocht noteren. De eerste kwam na een goede voorzet van Kolk, welke werd terug gelegd door Bos. Oosterhoff kreeg zijn hoofd wel tegen de bal, maar kon het projectiel niet richting doel koppen, kans verkeken. Amper 6 minuten later mocht hij Fries alleen richting het doel van de tegenstander, hij kreeg echter geen voet tegen de bal, en de doelman was optijd om te redden. De stand bleef 3-1, maar er gloorde hoop aan de hemel. Ware het niet dat wederom een slechte fase werd ingeslagen, en dit resulteerde ook meteen in twee tegentreffers. Waar de fouten werden gemaakt weet ik al geen eens meer, wel dat het frustrerend was om te zien. Doelman Post moest ook nog een aantal keer in aktie komen en deed dit zeer goed. Zonder hem was de stand misschien wel ondragelijk (tot zover deze al niet was) geworden. Deed Genemuiden dan helemaal niets? Jawel, goed overzicht van Bos bracht Kolk in stelling die vanaf 20 meter beheerst raak schoof. 5-2, en we speelden nog ongeveer 20 minuten. Echter het was Genemuiden niet gegund, aan de andere kant was het wel raak toen Lycurgus één van de vele kansen wel verzilverde en de eindstand op 6-2 bepaalde.

Dat dit een domper is voor Genemuiden is duidelijk, maar het vertrouwen in elkaar is de ploeg niet kwijt geraakt. Het weet dat het totaal niet liep, en dat dit niet elke zaterdag vertoond kan gaan worden. Ook weet men van elkaar dat het niveau veel verder omhoog kan, en met die gedachte in het achterhoofd hoeft de ploeg absoluut niet bang te zijn in het vervolg van de competitie. Zaterdag krijgt mijn alweer de kans op revanche, in Genemuiden zal het uit de reserve hoofdklasse CVVB Bedum op bezoek komen. De kans is groot dat de groen/witte brigade op het hoofdveld mag aantreden, het eerste speelt namelijk uit tegen Montfoort. Gaat u niet naar deze uitwedstrijd, kom dan naar sportpark de wetering voor een middagje voetbal. Om half één trapt het tweede af voor hun eerste thuiswedstrijd in de competitie, en om half drie komen de mannen van Roo, Timmerman en van Wijnen opnieuw in aktie. Tot dan!

“de week van drie” klaar voor de competitie?

Ook in het seizoen 2011-2012 zetten we de week van drie natuurlijk voort. Waar vorig seizoen meestal wekelijks de avonturen te volgens waren van de mannen van toen der tijd Leo Hilbers, zal dat ook dit seizoen weer het geval zijn. Wel enkele mutaties in de selectie, waarvan in de technische staf misschien wel de belangrijkste wijziging heeft plaats gevonden. Leo Hilbers is vervangen door de nieuwe trainer Jan Roo, Timmerman en van Wijnen zijn beide op hun post blijven zitten. Dan in de selectie zelf, waar vorig seizoen Joey Bekendam en Gerben Stoel aangaven te stoppen bij het derde, is men er vol op in geslaagd om versterkingen aan te trekken. Harm Bruintjes (pock), Kevin Doorn, Jelmer Bos en Marcel van der Kolk zijn uit verschillende elftallen van Sportclub komen aanwaaien. Sikko Oosterhoff kwam over van het eerste elftal van Surhuisterveen, en Johnny Heijboer maakt de stap vanuit het zaalvoetbal naar het derde. Dit brengt het aantal selectie spelers op 18, een zeer luxe positie voor Roo en zijn assistenten.

 

Ook dit seizoen komt het derde elftal uit in de reserve eerste klasse. Waar men vorig seizoen op de 8^e plaats eindigde zit er een hogere notering absoluut in voor de Roo boys. Voordat het seizoen echter begint waren er eerst twee bekerwedstrijden gepland en een oefenwedstrijd tegen ZZVV 2. Met ZZVV 2 treffen we ook meteen de eerste tegenstander, op sportpark Woltingslag werd er met 4-1 gewonnen. Bij vlagen werd er goed spel vertoond en dit stemde Roo, van Wijnen en Timmerman dan ook enigszins tevreden. Hoewel Roo riep dat het niet belangrijk was wie de doelpunten maakte wil ik ze toch nog even vermelden. Erwin Beens tekende voor het eerste en het laatste doelpunt, tussendoor scoorden Jesse Bos en Wycher Naberman.

 

De tweede wedstrijd was een bekerwedstrijd tegen onze vrienden van Olympia’28 3. Helaas liet in deze wedstrijd het spel nogal wat te wensen over, desalniettemin werd er toch met 5-3 gewonnen. Doelpunten werden gemaakt door Johnny Heijboer, Corné Henniphof, Marcel van der Kolk, Erwin Beens en Bernard van Zuthem. Genemuiden 3 had de eerste drie punten te pakken.

 

De tweede en ook meteen de laatste bekerwedstrijd moest worden afgewerkt tegen VHK. VHK staat bekend als pittige en fysieke tegenstander, en men wist dus dat er vol aan de bak moest. Roo begon bij zijn thuis debuut met de volgende basis elf: Post op doel. In de verdediging speelden Henniphof, Doorn, Siebert en van der Kolk. Het middenveld werd gevormd door Pock, Wycher Naberman en Gerwin Kolk. De aanval bestond uit Beens, van Zuthem en Heijboer.

Genemuiden begon drukkend aan de wedstrijd. VHK werd vanaf seconde één vast gezet, en er werd ook geen enkele kans weg gegeven. Zelf creëerden de groen/witten verschillende mogelijkheden maar de voorwaartsen hadden het vizier nog niet op scherp. In de 32^e minuut sloeg het noodlot toe voor Genemuiden. Erwin Beens ging een duel aan op de middenlijn, met een VHK speler, beide spelers gingen het duel nogal fors aan, en raakten geen bal, maar elkaar. Kermend van de pijn bleven beide heren liggen op de groene tapijtmat. Beens was er zeer ernstig aan toe, hij werd vrijwel direct gewisseld voor Jelmer Bos. In het ziekenhuis bleek dat hij een gebroken kuitbeen had. Grote klap voor Genemuiden 3, wat de rest van de eerste helft voetbalde als een aangeslagen ploeg. De rust werd dan ook bereikt met een 0-0 stand.

Na rust een ander Genemuiden. Wel strijden voor elke meter, maar het spel was lang niet meer zo verzorgd als voor rust. De tweede helft was ook nog geen 4 minuten oud of de stand was al 0-1. Een misverstand in de verdediging was hier de oorzaak van. Genemuiden ging op zoek naar de gelijkmaker, en werd beloond. Oosterhoff mocht een vrije bal voor het doel slingeren van de kloosterboeren en Wycher Naberman beloonde zijn goede optreden met een schitterende kopgoal. Het was echter VHK wat weer op voorsprong kwam, na een afgeslagen corner nam de rechtsbuiten van de witten de bal op de pantoffel en het zondags schot verdween schitterend achter doelman “slippe”. Even leek het er op dat het weer Wycher Naberman was die stand gelijk zou trekken, maar zijn schot ging over de ballenvangers heen. Drie minuten later was het dan wel raak, weer een belangrijke rol voor Naberman die dit maal de bal goed breed gaf op van Zuthem die akelig koel bleef oog in oog met de doelman van VHK. 2-2. Dit was tevens ook de eindstand waardoor Genemuiden 3 in de koker gaat bij de KNVB voor de volgende beker ronde.

 

Al met al word de voorbereiding dus goed afgesloten. Steeds meer komt het geraamte van het elftal in zicht waarmee het komende seizoen de successen moeten worden behaald. Aanstaande zaterdag krijgt het derde de kans om de eerste drie punten te pakken. Dan zal er wel uit bij Lycurgus Groningen 2 moeten worden gewonnen. En met de blessures van Beens, Nieuwenhuis (enkel) en Karst Beens (rug)mist men wel 3 normaliter basisspelers. Maar het vertrouwen in de overige spelers is enorm, Roo zal nog een aantal pittige keuzes moeten maken in de basis elf van aanstaande zaterdag, maar het team kan elkaar steunen in deze keuzes. Bij tegenvallers of bij meevallers. Genemuiden 3 is klaar voor het nieuwe seizoen. Tot volgende week!