Genemuiden begon overigens (zwak uitgedrukt) zeer matig aan het duel. De Friezen hadden hun zinnen gezet op een overrompeling van hun gasten. Hoewel, vooraf gewaarschuwd, liet Genemuiden het zich gebeuren. Binnen een tijdsbestek van twee minuten moest doelman Flier twee maal tot het uiterste gaan op inzetten van Derguti en Schokker en zag hij een inzet van Eleveld  naast het doel verdwijnen. Een paar minuten later was het Derguti die Netjes verraste maar opnieuw op Flier stuitte. Zo ging het bijna een kwartier door. Harkemase Boys probeerde, in een hoog tempo,  Genemuiden onder druk te houden en zo een doelpunt te forceren. Genemuiden leek te wankelen onder de Friese inspanningen. In dat kwartier kwam het manco van de Boys haarfijn aan het licht, het gebrek aan scorend vermogen. Het moet komen van Oebele Schokker, als dan bij hem de ook scherpte ontbreekt, dan houd het voor een groot deel op.

 

Hoewel Genemuiden nog niet in het stuk voor kwam was daar plots wel hun voorsprong, een, strakke, diepe bal op Martijn Jansen werd een eenvoudige prooi voor doelman De Vries. Zijn vervolg behandeling dompelde de Friezen echter in een depressie. De Vries behandelde de bal alsof het een gloeiend stuk ijzer was, en liet het leer in de voeten van de alerte Martijn Jansen vallen. Die wist wel raad met het presentje en schoof binnen. Lang genoot Genemuiden niet van de voorsprong. Amper 3 minuten later legde Schokker doeltreffen aan vanaf elf meter. Een treffer met een luchtje. Het begon met een diepe, door de wind gedragen, bal vanuit de Friese defensie. Netjes verkeek zich de stuit en zag het leer over hem heen zeilen. Vos anticipeerde wel, samen met Derguti, niets leek er aan de hand maar Derguti draaide voor Vos langs en liet zich langs het been van de verdediger vallen. Arbiter Fikkert stond blijkbaar niet goed want hij tuinde er in en gaf een strafschop. De gelijkmaker zou de opmaat moeten zijn voor hernieuwde druk van Harkemase Boys. De treffer bracht niet de extra kracht, integendeel, Het werkte meer als doping voor Genemuiden. De Gasten lieten zich nadrukkelijker zien en legden bij vlagen de zwakte in de Boys defensie bloot. Zo gauw de Genemuider aanval in de buurt van De Vries kwam ontstond er een licht vorm van angst in de spelers rond de doelman. Men probeerde met kleine, onbestrafte, overtredingen op de, zonder bal, lopende mensen, de angel uit de aanval te halen. Veelal lukte dit maar toch kon niet worden voorkomen dat Willem Lanjouw, Anne van der Kolk en Patrick Lip behoorlijke mogelijkheden kregen. Bij een actie van Rotman, in de Friese zestien werd de verdediger licht getoucheerd, arbiter Fikkert wilde zich niet weer beet laten nemen en liet dorspelen. Tussendoor kreeg Harkemase Boys nog een grote kans doordat een spelvoortzetting van Flier mislukte, de verkregen kans werd teniet gedaan door Friese besluitloosheid.

De eerste seconden van de tweede helft waren weer voor Harkemase Boys, dit leverde gelijk een grote kans op voor Schokker, hij schoot echter hoog over. Direct hierop volgend nam Genemuiden het heft volledig in handen en stond dit het volgend half uur niet meer af. Het begon met een actie van Riemens, die sneed de zestien in en liet op zijn weg naar de achterlijn drie Boys verdedigers vertwijfeld achter. Willem Lanjouw kwam net niet goed uit met zijn passen om de trekbal van Riemens vol en doeltreffend te raken. Een minuut later was het wel raak, Lanjouw werd met een bekeken bal gezocht, zijn aanname was goed waarna hij wegdraaide en vrij voor De Vries kwam. De spits bleef koel en tikte de bal langs de kansloze doelman.

De dreun kwam hard aan bij Harkemase Boys, Genemuiden voelde dit en probeerde snel de wedstrijd in het slot te gooien. Bij vlagen werd de defensie van de thuisclub totaal aan gort gespeeld, Sportclub verzuimde echter de bal opnieuw achter De Vries te leggen. Doordat het derde doelpunt uitbleef kreeg Harkema weer langzamerhand geloof in een puntje. Dat geloof kwam terug toen Flier het even moeilijk had met een kopbal uit een hoekschop, toen zag je iets van een kanteling van het spelbeeld. Het opportunistische Harkemase Boys  putte er moed uit en joeg alle ballen richting Genemuider defensie. Flier werd zo bijna in verlegenheid gebracht met een onverwachte en daardoor riskante terugkopbal van de wederom sterke en zelfverzekerde Arjan Kolk.  De grootste kans voor De Boys, in de tweede helft, was opnieuw voor Schokker, vrijgespeeld aan de linkerkant van het vijfmetergebied zag hij Flier stijlvol redding brengen op zijn schot. Genemuiden brak bij tijd en wijle nog gevaarlijk uit, een hakballetje van Riemens gleed voorbij de paal en een inzet van Lanjouw werd door De Vries met enige moeite, onschadelijk gemaakt. Dat deed hij ook op een inzet van Jansen, na een doordachte vrije trap van Rotman. Zo bleef het spannend tot het eind. De Friese kater na afloop was, begrijpelijk, groot. De gedachte dat men een punt over had kunnen houden aan het duel, of dat men die misschien wel verdiend had, versterkte de kater alleen maar. Genemuiden had De Boys die kater over dat laatste kunnen besparen door gewoon wat beter om te springen met de gecreëerde kansen in de fase dat men Harkemase Boys volledig bij de keel had.